Mektup

İçimdeki Küçük Tanrı'ya
Bu mektubu kasırgalara karşı savaşıp zaferler kazanacağını zanneden içimdeki tanrıya yazıyorum.
İçimdeki tanrıya?  Eğer içimdeki o aptal, kendini tanrı yerine koymasaydı, kasırgalara karşı yelken açmam için beni kışkırtmasaydı, yıllardır içimde ve dışımda huzur arayan beni ademi sürekli savaşa kim sokabilirdi?
Sana kızgınım içimde hiç büyümeyen tanrıcık ama ne kadar kızarsam kızayım seni seviyorum. Hayatımı zorlaştırsan da, aradığım huzuru elimden alsan da insan olmamı sana borçluyum.
Seni seviyorum küçük tanrım, seni affediyorum. Sadece biraz yavaslayarak varolan güzellikleri de sindirmeme izin vermeni istiyorum. Bunu yapabilir misin?
Benimle kaldığın, kendin hiç büyümek istemediğin halde beni büyüttüğün için sana çok teşekkür ederim.