İÇERİDEN DIŞARIYA KAÇAN SÖZCÜKLERİN YOLCULUĞU : 2019

29 Aralık 2019 Pazar

Kendine geç kalanlara

KENDINE GEÇ KALANLARA
İçimdeki çocuk
Başlamanın yaşı olmaz
Dese de usanmadan
Ekmek teknesine
Zabıtalar el koymuş
Simitçi çocuk gibi
Hazırım ağlamaya

Oysa tenekeyle bile
Müzik yaparken çocuklar
Büyümekti tek derdi
Icimdeki çocuğun
Özgür olmalıydı
Herseyden önce
Oyuncaklara değil
Asıllarına ulaşmalıydı
Sahicisinden bir davul,
Belki bir keman
Bir mandolin veyahut
Olacaksa iyisinden olmalıydı
Ayakkabısı bile ödünçken annesinden
O hayaller kuruyordu
Daktilonun başında

Sonra susturdum onu
Öldürdüm sandım hatta
Kendi ayakları üzerinde
Gururla durabilsin diye
Adım Soyadım

Şimdi,
Derin uykusundan uyanan çocuk
61 yaşındaki kadına
Piyano çaldıracak aklınca
Geçmiş, imkansızmış artık
Kimin umurunda?
Kırmıyorum artık onu
Yüreğimden tüten hüznümle
Parmaklarım dolaşırken
Acemice piyanonun tuşlarında
Hayallerine geç kaldığım
Çocuğun
Sert ve yaşlı
Ellerinden öpüyorum.

GELMEYEN KIŞ 2019

18 ARALIK 2019
Ulaşılmaz bir yolculuktu benimkisi
Yorucu ve hüzün yüklü
Ve o kadar muhteşem
Vazgeçmedim aramaktan
Ruhumun müziği içimde çalıyor hala

29 Aralık 2019
İçimdeki arsız ses bu sabah konuştu yine;
Bir dileğin var mı hala
Umudu tükenmeyen kadın?
Varsa dileğin
Çekinme sakın
61 yaşında olsan da
Yaz gönder bana
Dedim ki;
Ah, arsız sesim,
Sevgili küçük çocuğum
Bir dileğim var hala;
Yormadan yaşlı yüreğimi
Birini göndereyim sana:
Dileklerim gerçek olsun
Yeter bana 😀

SONBAHAR 2019

19 KASIM

İzmir"in martılarına veda...
Iki iskele arasında uçan martılar gibiyim
Ne kalabilirim birini seçerek
Ne gidebilirim
İki liman arasında
tutsak vapurları terk ederek
Çünkü sığamam
Okyanusları aşsam
Aya bile çıksam
Bir yerlere...

31 ekım

Bırak Gitsin
Tutma gitsin
O zaman anlarsın
Seninle kalmasının
Bir tercih olduğunu
Oysa yalandı
Kalmasını istediğin
Ya büsbütün kalırsa
Her baktığın yerde karşılaşırsan
Sanki düzeltilemez bir hata gibi
Aynı yüz hep karşında
Bu yüzden korktun
Yakın olmaktan
Bu yüzden uzak ama
Yakınmış gibi
Aşıkmış ama
Her an vazgeçebilirmiş gibi
Ne kadar saklarsan sakla
Kimse bilemez
Tridine banmanın
Daha çok acıktırdığını
Bu senin hikayen
Benim ki değil
Oysa ben giydim
Ters yüz edilmiş gömleğini senin
Üşüdüm soğuğundan ruhunun
Kendine söylediğin
yalanlar düştü önüme
Acımak bile gelmedi içimden
Git, git, git
Sakın kalma
İçimdeki yabancı
Fazlasıyla yeter bana...

22 ekım KEDI
Uykusuz gecelerimde
Iki konuğum gelir yanıma
Birinin hüzündür adı
Diğerinin kedi
Hüznün şifası yoktur,
Bilirim
Çünkü o tüm olamayışları
Sel sularına yüklenir gelir
Sen ağaç istersin
O kütük koyar önüne
Sen sevgi istersin
O ayrılığı bırakır
Hüzünle kalırsan
Geceyi uzatır
Derken;
Yavaşça süzülür karanlıkta kedi
Ayaklarıma uzanır
Ve mırıl mırıl söylemeye başlar
Geceyi bitiren ninnisini...

...24 eylul 2019
Hep gülümseyerek yürürdü sokaklarda
Yillar önce duyduğu nasihati tutuyordu aslında
"Aç oldugumu belli etmemek için kurdan taşıyorum ağzımda "
O gülümseyerek yürüyordu sokaklarda...

26 Ağustos 2019 Pazartesi

Ağustos Biterken...(2019)

12.ag.2019
Şöyle açsam kollarımı
Sarsam yaralarını tüm masumların
Öyle sarsam
Öyle sarsam ki
Bir daha kanamasa

Nermin Alpay

14 Ağustos, 08:00

...

Bir telaş bir telaş
Bayram öncesi kadınlarda
Yok bende böyle bir telaş
Gelen çöplüğümde bulsun beni
Sahi kimi aramıştınız
Diyen uykulu mahmur gözlerle açayım kapıyı
Sonra bir çığlık,
Bir çığlık
Kedim kaçıp saklanırken
Gelir birazdan diyeyim
Gelen misafir değil çünkü
İkimiz de sevmeyiz misafir falan
Yemekte sevgi olur
Sohbette dostluk
Her geliş çokluktur,
Her gidiş boşluk...

Nermin Alpay

15 Ağustos, 10:52

Uzun bir geceydi sevdiğim
Hiçbirsey yoktu ;
Yıldızlar yoktu
Ay yoktu
Sen zaten yoktun
Bir kayıp ben vardı
Bir garip kedi
Hiçlikte ararken gölgeni
Gölgende gördüm kendimi

Ağaçtaki yaprak gibi bekledim

Biri gelsin beni bulsun diye değil
Rüzgar olsun götürsün diye sanki
Sonra dala tutundum,
Kediye tutundum
Her taraftan kuşatılmıştım
Bir kendime tutunamadım
Kayıp gittim hayatın içinden
Yere düşmüş yaprak misali
Kavrulup toza dönüşürken
Biliyorum nasıl gideceğimi
Yerlerden süpürecekler
Kalan parçalarımı...

Eteklerim Marilyn gibi savrulmuyor rüzgarda
Çekiyorlar eteklerimden
Diz çöküyorum
Çaresizliğim nedir ki
Varlığından kuşku duyduğum
Tanrı indinde
Yanlışlıkla ezdiğim karıncadan
Daha büyük diye gövdem
Daha mı degerliyim gözünde?
Ah Mari,
Ölemem de senin gibi
Sana ağır gelen ne varsa
Bana fazla
Eteklerim bile uçmuyor havalarda
Ah Mari ah,
Ölemem de senin gibi...

Ne çok konuşuyorum bazen
Sanki hala ikna edebilirmisim gibi insanı
Oysa hırçın denizleri bile anladım da
Bir anlayamadım insanı
İnsanlarla geçen monolog
Sohbete dönüşüyor kuşlarla
Hatta bu sabah
Konuştum bir örümcekle
İnanmazsınız teşekkür etti
Kocaman evin içinde
Takılıp süpürgeme
Öldürmeyip attım diye bahçeye
Haketmedim ki teşekkürü dedim
Olsun dedi
Bir insan soyu için bu kadarı bile fazla...

25 Temmuz 2019 Perşembe

2019 facebooktaki doğaçlama şiirlerim

Nermin Alpay

26 Ocak

Bazen beklerken yaşlandığın
Bazen korktuğun
Bazen sabırsızlıkla beklediğin
Yaşama sevincini yitirdigin anlarda
Gelsin diye sayıkladığın
Sen yokken gelen
Vefalı dosttur ölüm...

Nermin Alpay

9 Şubat

Hey
Anladık, çıktın sonunda merdivenleri
Zor oldu, haklısın
Oysa çoktan atmıştın yüklerini;
En zor olandı ilk adımın
Sözde basit bir yalandı topu topu
Sonra onun üstüne bir hayat inşa ettin
İçinde herşey vardı
Ama sen yoktun...

25 Subat 2019

İçime oturdu öksüz bakışlarınız
Bir dilek tut deseydi Tanrı'nin meleği
Her birinize yuva dilerdim
İçinde hakiki insanların yaşadığı
Ama yok öyle bir melek
Ve ben yine bir barinak ziyaretinde
Öğreneceģim belki kanatsız gittiğinizi
İçimde dinmeyen bir keder...

Nermin Alpay

22 Mart

...
Sözcükler biriktirdim
sana gelirken
Bilmediğim dildendi
Tercüme edemedim
Unuttum hepsini sonra
Gördüğümde seni
Iki kelime ile bitti muhabbet
"Nasılsın?"
"Iyiyim, ya sen?"
Sustuk sonra
Boğazımda dizildi kelimeler
Yarım kalmış dostluklara
sihirli cümleleri kurduracak
Sihirli anahtarı nereye bırakmıştın?
Soramadım
Sustuk,
Sustun
Zamanın sahitliginde
Geri dönüp bakamadım
Bir ölünün ardından
Mütemadiyen sorduğum;
'-Son sözünü söylemiş midir?'
Nihayet aldım cevabını
Giderken meçhule
Söylenmemiş tüm sözcükleri
Yanında götürdüğünü...

Nermin Alpay

29 Nisan

...
Elveda gün ışığı
Karanlığı aldım gidiyorum
Elveda çöpün içinde kalan ekmek parçası
Yarısını aldım gidiyorum
Elveda kasvetli hayat
Kasvetimi aldım gidiyorum
Elveda başımı bir kere okşayan o güzel insan
İnsanlığını aldım gidiyorum
Elveda çöplük
Bedenimi aldım gidiyorum...

Nermin Alpay

29 Nisan

Biz gökyüzünü bulutuyla;
Mavisini ayrı,
yağmurunu başka sevdik
Bir riyayı sevemedik
Bir de canımızdan vuranları
Bulutsuz gökyüzü kadar
parlak olmak degildi derdimiz
Ne gönüllerde taht kurmak istedik
Ne de methiyeler düzülsün adımıza
Biz sadece insan olmak istedik...

Nermin Alpay

28 Mayıs

Kediler ne ister?
Özgürlük mü? Güvenlik mi?
Sen sorular sorarsın
O doğasını ister
Kuş kovalasın gün boyu yeter

Nermin Alpay

28 Haziran, 07:46

Bir unutuluş hikayesidir bu
Kim derse ki: " seni beklentisiz sevdim"
Külliyen yalan
Oysa en büyük beklentidir;
Hatırlanmak
Ölümden de ağırdır
Çünkü unutulmak.
Unutulmamak için ararsın önce
Ve pişman olursun sonra
Hafızanda kalan sese benzemez
Telefonda duyduğun
Belki, dersin musait değildi
Belki başka yerdeydi aklı
Belki arar dersin
Özleyince
Özlerse arar dersin
Ozleseydi arardı dersin
Belki birgun dersin
Çok ilerde birgun
Ulaşılmaz olduğunda
Hatırlar dersin
Yine de istemezsin
Keşkeler yaşamasını
Zaman kalır
Sen içinden geçersin
Her gün batımında
Gökyüzüne attığın çentik
Bulut olup döner sana
Yavaş yavaş kabullenmeye başlarsın
İçinde kırılan ne varsa
Bir köşene süpürürsün
soğumaya bırakırsın sonra
Yaşlılar yurdunda
İçinde ceset taşıyan
Kimsesiz insanlara benzersin
Yaralarını orada unutursun
Ta ki kendini de unutana kadar...

Nermin Alpay

13 saat 19 temmuz

...
Bomboş bir hüzündü benimkisi
Gülümseyip kameraya
Gözlerimi sakladım
"Beni de çek"
diyecek kadar yalnız değildim oysa
Bir çocuk saflığıyla sakladığım çocukluğum
Derenin içinde hala
Özlemiyorum çocukluğumu
Zordu harbiden diyeceğim
Hiç çocukluk yaşamamışlardan sıkılarak
Yine de kimse bilmez
Gizlice,
kaçamak yüzmelerimin bedelini ödemek için
Geri adımlarla eve dönüşümün ağırlığını.
Korktuğum ne varsa, üzerine gitmeyi
denize borçlu olduğumu anladığımda
kaç yaşındaydım?
Sahi, kaç yaşındaydım
Vazgecmemek için deli kız rolünü seçtiğimde?
Sahi hangi kız bendim?
Tüm incelikli sözcüklerin özlemi içinde
Geçti bu hayat,
Affet beni içimdeki sessiz kadın
Koruyacağım derken,
Hayalete dönüştürdüģüm için seni...

25 temmuz 2019

Seslendiğimde dön bana çocuk
Masumiyeti bulmalıyım gözlerinde
Her yeni başlangıçlarda açılan beyaz sayfa
Masumiyete dönüşüyor
Senin bakışlarında
Büyümeye başlayınca kaybettiğimiz
Yazmaya başlayınca kirlettigimiz
O beyaz sayfalar açılmadan
Birkez daha bak bana,
Bak bana ki
Masumiyetin kalsın aklımda...

21 Mart 2019 Perşembe

YOKSUNLUĞUMUN NEDENİ SENSİN

11 Ocak 2019

Yalnız değilim

Kimsesizim bu alemde

Oysa nasıl da kalabalık içim

Beni benimle bırakmayan

Kimsesizlerin çaresizliği ile

Tanrı değilim desem de

Haberi düşen her acıda

Ben o acı oluyorum

Yaşama sevinci

Kocaman yalan

Anda bile kalamayan

Değil, değil işte

Her şey akmıyor öylesine

Olması gerektiği gibi falan

Bilemedim

Bulamadım

Nerede olması gereken

İnsan eli değmeden

Benimle akan

9 Şubat 2019

YOKSUN

HUZUR İÇİN DEĞİŞMELİ DÜNYA

BU DA ÖLMÜŞ ZAMANSIZ ?

23 Şubat 2019

VİCDAN YARASI

Ben eski ben değilim

Seni gördüğüm günden beri

Nereye baksam
Umutsuz bakışların karşımda
Kimsesiz, çöpün yanına atılmış
Yetim çocuklarla aynı kaderin
Onlar sevgisiz büyürken yetimhanelerde
Sen ölümcül barınaklarda
Gözün kapıda kurtarıcı beklersin
Oysa ne kadar kolay
Yetim çocukların koynunda
Sevgiyle uyurken
Birlikte yaşatmak sizi
Ama;
Şiddet, tecavüz
Affedilir bir suç iken ülkemde
Ne sen teselli olabilirsin
Yetim çocuğa
Ne çocuk sana
Bense elimde kırık dökük dizelerle
Ruhumdaki yaraları tıkarım
Yaşayabilmek için
Bu vicdansız kuyuda...

25 Şubat 2019

BENİ BIRAKMA

İçime oturdu öksüz bakışlarınız
Bir dilek tut deseydi Tanrı'nın meleği
Her birinize yuva dilerdim
İçinde hakiki insanların yaşadığı
Ama yok öyle bir melek
Ve ben yine bir barınak ziyaretinde
Öğreneceğim belki kanatsız gittiğinizi
İçimde dinmeyen bir keder...

21 Aralık 2018 KAYBOLDUM

Dedi ki;
Kaybolduğunu düşündüğün yerde
Aç gözlerini bak bana
Ben yanındayım hala
Unutmadım gözlerime bakıp
Yuvasızlığımı görüşünü
Ben Karabaş, Pamuk, Yoldaş,
Adı bile olmayan
Senin kaybolduğun yerde görünmez olan
Kaybedilen kadar acı olmasa da
Kaybolmak zordur bilirim

Ben bir garip sokak köpeği
Adı bile olmayan
Sen beni çoktan unutsan da
Ben unutmadım ki hala seni
Yeter ki gel,
Kaybolduğun yerde
bekleyeceğim seni.
Dedim ki;
Kayboldum,
yüreğimi bıraktığım yerde
Gittim ama
unutmadım arkamdan
çaresizce bakışını,
çaresizliğini,
çaresizliğime kattım da gittim...