25 Temmuz 2019 Perşembe

2019 facebooktaki doğaçlama şiirlerim


Bazen beklerken yaşlandığın
Bazen korktuğun
Bazen sabırsızlıkla beklediğin
Yaşama sevincini yitirdigin anlarda
Gelsin diye sayıkladığın
Sen yokken gelen
Vefalı dosttur ölüm...
Hey
Anladık, çıktın sonunda merdivenleri
Zor oldu, haklısın
Oysa çoktan atmıştın yüklerini;
En zor olandı ilk adımın 
Sözde basit bir yalandı topu topu
Sonra onun üstüne bir hayat inşa ettin
İçinde herşey vardı
Ama sen yoktun...

25 Subat 2019
İçime oturdu öksüz bakışlarınız
Bir dilek tut deseydi Tanrı'nin meleği
Her birinize yuva dilerdim
İçinde hakiki insanların yaşadığı
Ama yok öyle bir melek 
Ve ben yine bir barinak ziyaretinde
Öğreneceģim belki kanatsız gittiğinizi
İçimde dinmeyen bir keder...

...
Sözcükler biriktirdim
sana gelirken
Bilmediğim dildendi
Tercüme edemedim 
Unuttum hepsini sonra
Gördüğümde seni
Iki kelime ile bitti muhabbet
"Nasılsın?"
"Iyiyim, ya sen?"
Sustuk sonra
Boğazımda dizildi kelimeler
Yarım kalmış dostluklara
sihirli cümleleri kurduracak
Sihirli anahtarı nereye bırakmıştın?
Soramadım
Sustuk,
Sustun
Zamanın sahitliginde
Geri dönüp bakamadım
Bir ölünün ardından
Mütemadiyen sorduğum;
'-Son sözünü söylemiş midir?'
Nihayet aldım cevabını
Giderken meçhule
Söylenmemiş tüm sözcükleri
Yanında götürdüğünü...
...
Elveda gün ışığı
Karanlığı aldım gidiyorum
Elveda çöpün içinde kalan ekmek parçası
Yarısını aldım gidiyorum 
Elveda kasvetli hayat
Kasvetimi aldım gidiyorum
Elveda başımı bir kere okşayan o güzel insan
İnsanlığını aldım gidiyorum
Elveda çöplük
Bedenimi aldım gidiyorum...

Biz gökyüzünü bulutuyla;
Mavisini ayrı,
yağmurunu başka sevdik
Bir riyayı sevemedik
Bir de canımızdan vuranları
Bulutsuz gökyüzü kadar
parlak olmak degildi derdimiz
Ne gönüllerde taht kurmak istedik
Ne de methiyeler düzülsün adımıza
Biz sadece insan olmak istedik...

Kediler ne ister?
Özgürlük mü? Güvenlik mi?
Sen sorular sorarsın
O doğasını ister
Kuş kovalasın gün boyu yeter

Bir unutuluş hikayesidir bu
Kim derse ki: " seni beklentisiz sevdim"
Külliyen yalan
Oysa en büyük beklentidir;
Hatırlanmak 
Ölümden de ağırdır 
Çünkü unutulmak.
Unutulmamak için ararsın önce 
Ve pişman olursun sonra 
Hafızanda kalan sese benzemez
Telefonda duyduğun 
Belki, dersin musait değildi 
Belki başka yerdeydi aklı 
Belki arar dersin 
Özleyince 
Özlerse arar dersin
Ozleseydi arardı dersin
Belki birgun dersin
Çok ilerde birgun 
Ulaşılmaz olduğunda 
Hatırlar dersin
Yine de istemezsin
Keşkeler yaşamasını 
Zaman kalır 
Sen içinden geçersin 
Her gün batımında
Gökyüzüne attığın çentik 
Bulut olup döner sana
Yavaş yavaş kabullenmeye başlarsın 
İçinde kırılan ne varsa
Bir köşene süpürürsün
soğumaya bırakırsın sonra
Yaşlılar yurdunda 
İçinde ceset taşıyan 
Kimsesiz insanlara benzersin
Yaralarını orada unutursun
Ta ki kendini de unutana kadar...


Nermin Alpay
13 saat 19 temmuz
...
Bomboş bir hüzündü benimkisi
Gülümseyip kameraya
Gözlerimi sakladım
"Beni de çek"
diyecek kadar yalnız değildim oysa
Bir çocuk saflığıyla sakladığım çocukluğum
Derenin içinde hala
Özlemiyorum çocukluğumu
Zordu harbiden diyeceğim
Hiç çocukluk yaşamamışlardan sıkılarak
Yine de kimse bilmez
Gizlice,
kaçamak yüzmelerimin bedelini ödemek için
Geri adımlarla eve dönüşümün ağırlığını.
Korktuğum ne varsa, üzerine gitmeyi
denize borçlu olduğumu anladığımda
kaç yaşındaydım?
Sahi, kaç yaşındaydım
Vazgecmemek için deli kız rolünü seçtiğimde?
Sahi hangi kız bendim?
Tüm incelikli sözcüklerin özlemi içinde
Geçti bu hayat,
Affet beni içimdeki sessiz kadın
Koruyacağım derken,
Hayalete dönüştürdüģüm için seni...
25 temmuz 2019

Seslendiğimde dön bana çocuk 
Masumiyeti bulmalıyım gözlerinde 
Her yeni başlangıçlarda açılan beyaz sayfa
Masumiyete dönüşüyor
Senin bakışlarında 
Büyümeye başlayınca kaybettiğimiz
Yazmaya başlayınca kirlettigimiz
O beyaz sayfalar açılmadan
Birkez daha bak bana,
Bak bana ki
Masumiyetin kalsın aklımda...

Atmak istedikçe
Elime yapıştılar
Beni ben olmaktan çıkardılar
Korku idi anası
Cesareti koydum masaya
Cehaletti atası
Bilgiyi koydum masaya
Zalim idi faili
Yüreğimi koydum masaya
Yetmedi, doymadı masa
Sabır istedi
Şefkat istedi
Güven istedi
Masanın etrafinda oturacak
Sağlam dostlar istedi
Öfke bile pes etti
Yorgunluğu bırakıp gitti...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder