Ağustos Biterken...(2019)

12.ag.2019
Şöyle açsam kollarımı 
Sarsam yaralarını tüm masumların 
Öyle sarsam
Öyle sarsam ki 
Bir daha kanamasa

Nermin Alpay

14 Ağustos, 08:00

...

Bir telaş bir telaş
Bayram öncesi kadınlarda
Yok bende böyle bir telaş
Gelen çöplüğümde bulsun beni
Sahi kimi aramıştınız
Diyen uykulu mahmur gözlerle açayım kapıyı
Sonra bir çığlık,
Bir çığlık
Kedim kaçıp saklanırken
Gelir birazdan diyeyim
Gelen misafir değil çünkü
İkimiz de sevmeyiz misafir falan
Yemekte sevgi olur
Sohbette dostluk
Her geliş çokluktur,
Her gidiş boşluk...

Nermin Alpay

15 Ağustos, 10:52

Uzun bir geceydi sevdiğim
Hiçbirsey yoktu ;
Yıldızlar yoktu
Ay yoktu
Sen zaten yoktun
Bir kayıp ben vardı
Bir garip kedi
Hiçlikte ararken gölgeni
Gölgende gördüm kendimi

Ağaçtaki yaprak gibi bekledim

Biri gelsin beni bulsun diye değil
Rüzgar olsun götürsün diye sanki
Sonra dala tutundum,
Kediye tutundum
Her taraftan kuşatılmıştım
Bir kendime tutunamadım
Kayıp gittim hayatın içinden
Yere düşmüş yaprak misali
Kavrulup toza dönüşürken
Biliyorum nasıl gideceğimi
Yerlerden süpürecekler
Kalan parçalarımı...

Eteklerim Marilyn gibi savrulmuyor rüzgarda
Çekiyorlar eteklerimden
Diz çöküyorum
Çaresizliğim nedir ki
Varlığından kuşku duyduğum 
Tanrı indinde
Yanlışlıkla ezdiğim karıncadan
Daha büyük diye gövdem
Daha mı degerliyim gözünde?
Ah Mari,
Ölemem de senin gibi
Sana ağır gelen ne varsa
Bana fazla
Eteklerim bile uçmuyor havalarda
Ah Mari ah,
Ölemem de senin gibi...

Ne çok konuşuyorum bazen
Sanki hala ikna edebilirmisim gibi insanı 
Oysa hırçın denizleri bile anladım da
Bir anlayamadım insanı 
İnsanlarla geçen monolog
Sohbete dönüşüyor kuşlarla
Hatta bu sabah
Konuştum bir örümcekle
İnanmazsınız teşekkür etti
Kocaman evin içinde
Takılıp süpürgeme
Öldürmeyip attım diye bahçeye
Haketmedim ki teşekkürü dedim
Olsun dedi
Bir insan soyu için bu kadarı bile fazla...