1 Temmuz 2012 Pazar

BİR BÜYÜK GEMİ DÜNYA?

Bir sudur hayat... Akar, akar... dağlardan, ovalardan, borulardan geçer... genişler, daralır, kirlenir, buhar olur temizlenir... akar akar..
Su akmadan duramaz. Onun doğası bu. İnsan ise kalmak ister, tutunmak ister zamana ve mekana. Yayılmak ister, işgal etmek, zapt etmek ister. Sonsuza kadar kalamayacağını bile bile en aşağıladığı sülükten daha yapışkan sarılır hayata. Aç gözlüdür. Ta ki zaman onu fırlatıp atıncaya kadar. Bir kısmı daha, dahaların peşinde kaçırır mutluluğu, çoğu yaşamak için ekmek peşinde koşmaktan yakalayamaz. Önce kendi soyuna ihanet eder, sonra diğer canlılara. Ve benim gibiler, insan olmakla- olmamak arasında kalıp, açgözlülükle nasıl başa çıkacaklarını düşünmekten helak olurlar. Benim gibilerin sorunu da tek başına mutlu olmaktan utanmalarıdır. Başını çevirip, gidemez kendi yoluna. Çünkü o, yolun yalnız gidilmeyeceğini bilir. Bir insan, bir insan daha, bir kuş, bir kedi, bir köpek daha, bir at ve bir eşşek daha.... Nuh'un gemisinden daha büyük bir gemiyle yolculuk yapmak ister... O imkansızı ister... Ve bu yüzden mutsuzdur.    

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder