"GEÇTİ BİZDEN SEVDALUK"

İçimde bu türkü ile güne uyandığımda tatlı bir hüzün doldurdu odamı... Kedilerimi okşadım önce, sonra pencereyi açıp, dışarıdakilere "merhaba" dedim. Güneş, parlak ve kışa inat sıcaktı...
"geçti bizden sevdaluk/ al cebumden saçları/"
"Suya tirit" arkadaşlıklar, aşklar, ilişkiler, sevgililer; yani bilumum insan ilişkileri söz konusu olduğunda "az olsun, candan olsun", hatta hiç olmasın ki yalnızlığım güzel koksun, tercihlerimin, bugün bana verdiği tek şey, tatlı bir hüzün o kadar...
Pişmanlık yok... Varsa bir pişmanlığım " ya hep, ya hiç" noktasında insan ilişkilerini anlama konusunda yetersiz oluşumdur. Ama buna rağmen; samimiyetimin ve dürüstlüğümün gençliğimden bugünüme taşıdığı dostluklar, yalnızlığımı kimsesizlikten koruyor. Bu da bana yalnızlığımı seve seve ve vakur bir şekilde taşıma gücü veriyor.

Facebook Toranj' dan aldığım bu fotoğraf, hayata tutunmaya çalışan canlıları hatırlatıyor bana... Dilime dolanan türküye inat aşkla baktığım öyle çok şey var ki dünyada "GEÇMİYOR BENDEN SEVDALIK"
AŞK'ı tek bir şeye, tek bir insana indirgediğinizde zamanla o aşk da geçiyor, sevdalık da...
Türkü 'den
"Ben seni sevduğumi dunyalara bildurdum
Endurdun kaşlaruni babani mi eldurdum
En dereye dereye al dereden taşlari
Geçti bizden sevdaluk al cebumden saçlari
Kiz evunun onine sereceğum kilimi
Oldi hayli zamanlar görmedum sevduğumi"