DOĞU'DA İŞSİZ KALMANIN SONUÇLARI BATI'YA BENZEMEZ.
DOĞU İNSANI MİSTİKTİR. SESSİZCE YALVARIR,
ZENGİNLERDEN, DEVLETDEN (?) YARDIM BEKLER...
Ece Temelkuran Muz Sesleri'nde böyle anlatıyor Beyrut'u, Ortadoğu'yu...
Sosyalizm hayallerini gerçekleştiremeyen Zeynab hanım, yoksul bir mahallede yardım sandığı oluşturur ve oradan ihtiyacı olanlara yardım etmeye başlar. Ta ki birgün yoksul bir kadın, önünde eğilip elini öpene kadar... O gün tiksinir yaptığından, onlardan...
"Batı'da yoksullar zenginlerden nefret edebilir. Ama Doğu'da yoksullar kendilerini zenginlerin küçük kardeşi zannederler. Öfkelenseler bile söylemezler. Yoksullar Batı 'da söyler, Doğuda kendikendilerine söylenirler."
Ben, benden nefret etme hakkı olmayanın minnetini istemiyorum. Tiksiniyorum çünkü. Herkesi onurlu bir yoksullukta eşitleme hayalimizden geriye bu kaldı. bu zavalılığımızdan tiksiniyorum. Bu yüzden dokunmak istemiyorum onlara."
Sağ elin verdiğini sol elin bilmemesinden, göstere, göstere adeta ilanen yapılıyor artık yardımlar(!) Kamyonlarla kömür ve aş dağıtılıyor, yoksul mahallelerde. Onlar da şükran duyarak oy ile ödüyorlar şükranlarını...Oysa Sosyal devletin görevi bu... Halklarının barınma ve temel ihtiyaçlarını karşılamak zorunda... İş olanakları yaratmak, gelirin adil dağıtımını sağlamak zorunda...Bir yanlışlık var bu işte...
İlk defa başkaldıran Araplar'ın Baharı bile kışa döndü bu coğrafyada... "Allah'a havale etmek" mi bizi böyle pasif ve yenik yapıyor. Allah "zalime, hırsıza, Suudi kralına, diktatörlere boyun eğin mi?" diyor. neden doğru mesajı alamıyoruz? Kaç yüzyıl daha geçecek böyle?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder