Bu da benim Ah'ım

 Çok erken öğrendim
İçime ağlamayı
"Ne kadar katı bu kız"
Dedi annem
Babamı gözyaşları ile uğurlarken
Gülümseyen yüzüme bakıp
 
Sonra birlikte ağlamayı öğrendim
Ortak acılara
Sakınmadan gözyaşlarımı
 
Gün geldi yabancısı olduk acıların
Dostlukları unuttuk
herşeyin pazarlandığı dünyada
Acılar artık paylasılmazdı
öğrendik

Çaresiz,          
yalnız ağladım acılara

Umudumu yitirdim birgun
İşte o gunden beri
Içime ağlıyorum durmaksızın
Ne teselli bekliyor
Bu garip gönlüm
Ne bir tatlı söz

Her an gidecekmiş gibi göçebe ruhum
Icimde kocaman deniz
Gözyaşlarımdan
Yelken bezim hazır çoktan
Alacağım var hayat senden
Ama sen odeyemezsin
Kırgınım beni Yaradana
Bağışlama beni Tanrım
Kırgınlığımla geleceğim sana
Sen biliyorsun nedenini
Hem de benim kendime itiraf ettigimden
Cok daha iyi
Biliyorsun, bilmelisin
Öyle öğrettiler bize kadim dinler
Sen herşeyi bilen
Beni de bilirsin
Ah,
Varsa gücün kudretin
Bil istedim
Ahım var sana...
25 KAsım 2017